Saadi Golestan Farsi [better] -

نشاید که نامت نهند آدمی (English: Human beings are limbs of one body, created from the same essence. When one limb suffers, the others cannot rest. You who are indifferent to others’ pain do not deserve to be called human.)

Each chapter contains short, vivid anecdotes followed by a moral lesson in rhymed prose (nathr-e mosajja‘) and classical meters of Persian poetry (ghazal, qet’e, robā‘i) . 4. Famous Examples (in Farsi) From Chapter 1: The King & the Wounded Dervish حکایت: پادشاهی به درویشِ مجروحی رسید. درویش گفت: «تو چه داری؟» پادشاه گفت: «نصف مملکت». درویش گفت: «نصف دیگر را بده تا دوتا برادر باشیم.» Moral in verse: یک جرعه آب از لب درویش خوشتر از صد شکرِ پادشاهِ بی‌درد From Chapter 2: The Rope of Wisdom توانگر به زر است و درویش به دل نه هرکه کلاه افسر است، سردار است The most quoted line of Golestan (Chapter 1, Story 10): بنی آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش ز یک گوهرند saadi golestan farsi

دگر عضوها را نماند قرار saadi golestan farsi